Het kanaal over. Bij die eigenwijze britten gaan kijken. 
Altijd al een leuk volkje gevonden. Vaak voorlopers, nooit echt volgers. 
Ja, ik heb het al lang voor die britten. In de puberjaren -ondanks de lange haren-weggeblazen door de punkbeweging. En instant fan van de bijhorende trashy typografie, de fotokopiestijl en collagetechnieken…
Muziek ben ik er niet door gaan spelen maar de liefde voor typografie is gebleven.
En zo ging de eerste citytrip ever dus richting London. Punk was niet meer mijn enigste interesse en London heeft het allemaal. De musea, de winkels, de gebouwen, subway and the cabs, clubs and pubs.. En dan zwijg ik nog over hun fijn gevoel voor humor.
In Londen zie ik overal typografie. Van de signalisatie in de sub tot de letters look left-look right bij het oversteken, de logo’s en de grafitti, de billboards en flyers, de foute tabloids en de juiste magazines. Altijd dat tikkeltje anders.
Dat vind je ook terug bij de D&AD young blood. Je kan er het werk van laatstejaarsstudenten bekijken en het mag gezegd worden, er zit een hoop talent. Werk dat nog los staat van beperkingen qua budget of vervalt in een algemene deler boodschap. Niet altijd binnen de lijntjes, soms scherp, dan weer soft. Love it or hate it. Maar onberoerd laat het je niet. We trekken er dus met de studio heen. Ook in moeilijke tijden is het belangrijk tijd te maken voor inspiratie en verder te zien dan je neus lang is. Ik kijk al uit naar de discussies, de commentaren en de besluiten bij een Guinnes. Tot binnenkort met ons best of verslag.

Een Reactie voor “So we’re off to London”